مثنوی معنوی › دفتر ششم › بخش ۵۳ - جواب قاضی سؤال صوفی را و قصهٔ ترک و درزی را مثل آوردن

گفت قاضی بس تهی‌رو صوفیی — خالی از فطنت چو کاف کوفیی

تو بنشنیدی که آن پر قند لب — غدر خیاطان همی‌گفتی به شب

خلق را در دزدی آن طایفه — می‌نمود افسانه‌های سالفه

قصهٔ پاره‌ربایی در برین — می حکایت کرد او با آن و این

در سمر می‌خواند دزدی‌نامه‌ای — گرد او جمع آمده هنگامه‌ای

مستمع چون یافت جاذب زان وفود — جمله اجزااش حکایت گشته بود