Mushaf

26:61 İki topluluk birbirini gördükleri zaman Musa'nın adamları: "Gerçekten yakalandık" dediler

26:62 (Musa:) "Hayır" dedi. "Şüphesiz Rabbim, benimle beraberdir; bana yol gösterecektir

26:63 Bunun üzerine Musa'ya: "Asanla denize vur" diye vahyettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu

26:64 Ötekileri de buraya yaklaştırdık

26:65 Musa'yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarmış olduk

26:66 Sonra ötekileri suda boğduk

26:67 Şüphesiz, bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu iman etmiş değildirler

26:68 Ve hiç şüphesiz, senin Rabbin, güçlü ve üstün olandır, esirgeyendir

26:69 Onlara İbrahim'in haberini de aktar-oku

26:70 Hani, babasına ve kavmine: "Siz neye kulluk ediyorsunuz?" demişti

26:71 Demişlerdi ki: "Putlara tapıyoruz, bunun için sürekli onların önünde bel büküp eğiliyoruz

26:72 Dedi ki: "Peki, dua ettiğiniz zaman onlar sizi işitiyorlar mı

26:73 Ya da size bir yararları veya zararları dokunuyor mu

26:74 Hayır" dediler. "Biz atalarımızı böyle yaparlarken bulduk

26:75 (İbrahim) Dedi ki: "Şimdi, neye tapmakta olduğunuzu gördünüz mü

26:76 Hem siz, hem de eski atalarınız

26:77 İşte bunlar, gerçekten benim düşmanımdır; yalnızca alemlerin Rabbi hariç

26:78 Ki beni yaratan ve bana hidayet veren O'dur

26:79 Bana yediren ve içiren O'dur

26:80 Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur

26:81 Beni öldürecek, sonra diriltecek olan da O'dur

26:82 Din (ceza) günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum da O'dur

26:83 Rabbim, bana hüküm (ve hikmet) bağışla ve beni salih olanlara kat