Mushaf
26:61 İki topluluk birbirini görünce, Musa'nın adamları "Eyvah, yakalandık! dediler
26:62 Musa: "Hayır, aslâ! dedi, Rabbim şüphesiz benimledir, bana yolunu gösterecektir
26:63 Bunun üzerine Musa'ya "Vur asân ile denize" diye vahyettik; vurunca bir infilak etti, her bölük koca bir dağ gibi oluverdi
26:64 Ötekilerini de buraya yanaştırıvermiştik
26:65 Musa ve beraberindekilerin hepsini kurtardık
26:66 Sonra da ötekileri suda boğduk
26:67 Şüphesiz bunda bir âyet (ibret) vardır; ama çokları iman etmiş değillerdir
26:68 Ve şüphesiz, işte o Rabbin, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir
26:69 (Resulüm!) onlara İbrahim'in kıssasını da naklet
26:70 Hani o, babasına ve kavmine, "Neye tapıyorsunuz?" demişti
26:71 Birtakım putlara taparız da onlar sayesinde toplanırız" dediler
26:72 İbrahim "Peki, dedi, yalvardığınızda onlar sizi işitiyorlar mı
26:73 Veya size fayda veya zararları olur mu
26:74 Yok, dediler, ama biz babalarımızı böyle yapar bulduk
26:75 İbrahim dedi ki: "İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın olsun, neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü
26:76 İbrahim dedi ki: "İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın olsun, neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü
26:77 Hep onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur)
26:78 O ki, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir
26:79 Beni yediren, içirendir
26:80 Hastalandığım zaman bana O, şifâ verir
26:81 O ki, benim canımı alacak, sonra diriltecektir
26:82 Ve hesap günü, hatamı bağışlayacağını umduğumdur
26:83 Ya Rab! Bana hikmet (hüküm) ver ve beni iyiler (zümresin)e kat
İpucu: sayfa çevirmek için klavyede sol/sağ ok tuşlarını veya dokunmatik ekranda kaydırmayı kullanın.