Mushaf

37:77 Ve onun soyunu, (dünyada) onları da baki kıldık

37:78 Sonra gelenler arasında ona (hayırlı ve şerefli bir isim) bıraktık

37:79 Alemler içinde selam olsun Nuh’a

37:80 Gerçekten Biz, ihsanda bulunanları böyle ödüllendiririz

37:81 Şüphesiz o, Bizim mü’min olan kullarımızdandı

37:82 Sonra diğerlerini suda boğduk

37:83 Doğrusu İbrahim de onun (soyunun) bir kolundandır

37:84 Hani o, Rabbine arınmış (selim) bir kalp ile gelmişti

37:85 Hani babasına ve kavmine demişti ki: “Sizler neye tapıyorsunuz?”

37:86 “Birtakım uydurma yalanlar için mi Allah’tan başka ilahlar istiyorsunuz?”

37:87 “Alemlerin Rabbi hakkındaki zannınız nedir?”

37:88 Sonra yıldızlara bir göz attı

37:89 “Ben, doğrusu hastayım” dedi

37:90 Böylelikle arkalarını çevirip ondan kaçmaya başladılar

37:91 Bunun üzerine onların ilahlarına sokulup: “Yemek yemiyor musunuz?” dedi

37:92 “Size ne oluyor ki konuşmuyorsunuz?”

37:93 Derken onların üstüne yürüyüp sağ eliyle bir darbe indirdi

37:94 Çok geçmeden (halkı) birbirine girmiş durumda kendisine yönelip geldiler

37:95 Dedi ki: “Yontmakta olduğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?”

37:96 “Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.”

37:97 Dediler ki: “Onun için (yüksekçe) bir bina inşa edin de onu çılgınca yanan ateşin içine atın.”

37:98 Böylelikle ona bir tuzak hazırlamak istediler. Oysa Biz, onları alçaltılmışlar kıldık

37:99 (İbrahim) Dedi ki: “Şüphesiz ben, Rabbime gidiciyim; O, beni hidayete erdirecektir.”

37:100 “Rabbim, bana salihlerden (olan bir çocuk) armağan et.”

37:101 Biz de onu halim bir çocukla müjdeledik

37:102 Böylece (çocuk) onun yanında koşabilecek çağa erişince (İbrahim ona): “Oğlum” dedi. “Gerçekten ben seni rüyamda boğazlıyorken gördüm. Bir bak, sen ne düşünüyorsun.” (Oğlu İsmail) Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaAllah, beni sabredenlerden bulacaksın.”