Mushaf

37:77 Yalnız onun zürriyetini kalıcılar yaptık (onlardan başka hepsini helak ettik)

37:78 Sonra gelenler arasında ona (iyi bir ün) bıraktık

37:79 Alemler içinde Nuh'a selam olsun (bütün insanlar onu esenlikle anarlar)

37:80 İşte biz güzel davrananları böyle mükafatlandırırız

37:81 Çünkü o bizim, inanan kullarımızdandı

37:82 Sonra ötekilerini suda boğduk

37:83 İbrahim de onun kolundan idi

37:84 Zira Rabbine tertemiz bir kalb getirmişti

37:85 Babasına ve kavmine: "Neye tapıyorsunuz?" demişti

37:86 Allah'tan başka uydurma tanrılar mı istiyorsunuz

37:87 Alemlerin Rabbi hakkında zannınız nedir (ki O'na böyle ortaklar koştunuz)

37:88 Yıldızlara bir göz attı

37:89 Ben hastayım, dedi

37:90 Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan kaçtılar

37:91 O da gizlice onların tanrılarına sokuldu: "Yemez misini?" dedi

37:92 Neyiniz var ki konuşmuyorsunuz

37:93 Ve gizlice üzerlerine yürüyüp sağ eliyle onlara kuvvetli bir darbe indirdi

37:94 (Puta, tapanlar, döndüklerinde putlarını kırılmış görünce) Hemen koşarak ona gittiler

37:95 (Elinizle) Yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz? dedi

37:96 Oysa sizi de, yaptığınız(bu şeyler)i de Allah yaratmıştır

37:97 Onun için bir bina yapın da onu (o binada) ateşe atın dediler

37:98 Ona bir tuzak kurmak istediler, biz de (onların tuzaklarını boşa çıkardık), onları alçak düşürdük

37:99 (İbrahim) Dedi ki: "Ben Rabbime gideceğim, O, beni doğru yola iletecek

37:100 Rabbim, bana iyilerden (bir çocuk) lutfet

37:101 Ona halim bir erkek çocuk müjdeledik

37:102 (Çocuk) Onun yanında koşma çağına erişince (İbrahim ona): "Yavrum, dedi, ben uykuda görüyorum ki ben seni kesiyorum; (düşün) bak, ne dersin?" (Çocuk): "Babacığım, sana emredileni yap, inşallah beni sabredenlerden bulacaksın." dedi