مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۴ - التماس کردن همراه عیسی علیه السلام زنده کردن استخوانها از عیسی علیه السلام

گشت با عیسی یکی ابله رفیق — استخوانها دید در حفرهٔ عمیق

گفت ای همراه آن نام سنی — که بدان مرده تو زنده می‌کنی

مر مرا آموز تا احسان کنم — استخوانها را بدان با جان کنم

گفت خامش کن که آن کار تو نیست — لایق انفاس و گفتار تو نیست

کان نَفَس خواهد ز باران پاک‌تر — وز فرشته در روش دراک‌تر

عمرها بایست تا دم پاک شد — تا امین مخزن افلاک شد

خود گرفتی این عصا در دست راست — دست را دستان موسی از کجاست

گفت اگر من نیستم اسرارخوان — هم تو بر خوان نام را بر استخوان

گفت عیسی یا رب این اسرار چیست — میل این ابله درین بیگار چیست

چون غم خود نیست این بیمار را — چون غم جان نیست این مردار را

مردهٔ خود را رها کردست او — مردهٔ بیگانه را جوید رفو

گفت حق ادبار اگر ادبارجوست — خار روییده جزای کشت اوست

آنک تخم خار کارد در جهان — هان و هان او را مجو در گلستان

گر گلی گیرد به کف خاری شود — ور سوی یاری رود ماری شود

کیمیای زهر و مارست آن شقی — بر خلاف کیمیای متقی