مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۴۵ - تملق کردن دیوانه جالینوس را و ترسیدن جالینوس

گفت جالینوس با اصحاب خود — مر مرا تا آن فلان دارو دهد

پس بدو گفت آن یکی ای ذو فنون — این دوا خواهند از بهر جنون

دور از عقل تو این دیگر مگو — گفت در من کرد یک دیوانه رو

ساعتی در روی من خوش بنگرید — چشمکم زد آستین من درید

گرنه جنسیت بدی در من ازو — کی رخ آوردی به من آن زشت‌رو

گر ندیدی جنس خود کی آمدی — کی به غیر جنس خود را بر زدی

چون دو کس بر هم زند بی‌هیچ شک — در میانشان هست قدر مشترک

کی پرد مرغی مگر با جنس خود — صحبت ناجنس گورست و لحد