مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۵۵ - عذر گفتن دلقک با سید اجل کی چرا فاحشه را نکاح کرد

گفت با دلقک شبی سید اجل — قحبه‌ای را خواستی تو از عجل

با من این را باز می‌بایست گفت — تا یکی مستور کردیمیت جفت

گفت نه مستور صالح خواستم — قحبه گشتند و ز غم تن کاستم

خواستم این قحبه را بی معرفت — تا ببینم چون شود این عاقبت

عقل را من آزمودم هم بسی — زین سپس جویم جنون را مغرسی