مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۶۷ - عنف کردن معاویه با ابلیس

گفت امیر ای راه‌زن حجت مگو — مر تو را ره نیست در من ره مجو

ره‌زنی و من غریب و تاجرم — هر لباساتی که آری کی خرم

گرد رخت من مگرد از کافری — تو نه‌ای رخت کسی را مشتری

مشتری نبود کسی را راه‌زن — ور نماید مشتری مکرست و فن

تا چه دارد این حسود اندر کدو — ای خدا فریاد ما را زین عدو

گر یکی فصلی دگر در من دمد — در رباید از من این ره‌زن نمد