مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای

گفت ای موسی ز من می‌جو پناه — با دهانی که نکردی تو گناه

گفت موسی من ندارم آن دهان — گفت ما را از دهان غیر خوان

از دهان غیر کی کردی گناه؟ — از دهان غیر بر خوان کای اله

آنچنان کن که دهان‌ها مر تو را — در شب و در روزها آرد دعا

از دهانی که نکرده‌ستی گناه — و آن دهان غیر باشد عذر خواه

یا دهان خویشتن را پاک کن — روح خود را چابک و چالاک کن

ذکر حق پاکست چون پاکی رسید — رخت بر بندد برون آید پلید

می‌گریزد ضدها از ضدها — شب گریزد چون بر افروزد ضیا

چون در آید نام پاک اندر دهان — نه پلیدی مانَد و نه اندُهان