مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۳۱ - ولی عهد ساختن وزیر هر یک امیر را جداجدا

وانگهانی آن امیران را بخواند — یک‌بیک تنها بهر یک حرف راند

گفت هر یک را بدین عیسوی — نایب حقّ و خلیفهٔ من توی

وان امیران دگر، اتباع تو — کَرد عیسی جمله را اشیاع تو

هر امیری کو کِشد گردن، بگیر — یا بکُش یا خود همی دارش اسیر

لیک تا من زنده‌ام این وا مگو — تا نمیرم این ریاست را مجو

تا نمیرم من تو این پیدا مکن — دعوی شاهی و استیلا مکن

اینک این طومار و احکام مسیح — یک بیک بر خوان تو بر امت فصیح

هر امیری را چنین گفت او جدا — نیست نایب جز تو در دین خدا

هر یکی را کرد او یک‌یک عزیز — هرچه آن را گفت این را گفت نیز

هر یکی را او یکی طومار داد — هر یکی ضدّ دگر بود المراد

متن آن طومارها بُد مختلف — همچو شکل حرفها یا تا الف

حکم این طومار ضد حکم آن — پیش ازین کردیم این ضد را بیان