مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۲۳ - تشبیه فرعون و دعوی الوهیت او بدان شغال کی دعوی طاوسی می‌کرد

همچو فرعونی مرصع کرده ریش — برتر از عیسی پریده از خریش

او هم از نسل شغال ماده زاد — در خم مالی و جاهی در فتاد

هر که دید آن جاه و مالش سجده کرد — سجدهٔ افسوسیان را او بخورد

گشت مستک آن گدای ژنده‌دلق — از سجود و از تحیرهای خلق

مال مار آمد که در وی زهرهاست — و آن قبول و سجدهٔ خلق اژدهاست

های ای فرعون ناموسی مکن — تو شغالی هیچ طاووسی مکن

سوی طاووسان اگر پیدا شوی — عاجزی از جلوه و رسوا شوی

موسی و هارون چو طاووسان بدند — پر جلوه بر سر و رویت زدند

زشتیت پیدا شد و رسواییت — سرنگون افتادی از بالاییت

چون محک دیدی سیه گشتی چو قلب — نقش شیری رفت و پیدا گشت کلب

ای سگ‌گرگین زشت از حرص و جوش — پوستین شیر را بر خود مپوش

غرهٔ شیرت بخواهد امتحان — نقش شیر و آنگه اخلاق سگان