مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۳۲ - ترسیدن فرعون از آن بانگ

این صدا جان مرا تغییر کرد — از غم و اندوه تلخم پیر کرد

پیش می‌آمد سپس می‌رفت شه — جمله شب او همچو حامل وقت زه

هر زمان می‌گفت ای عمران مرا — سخت از جا برده است این نعره‌ها

زهره نه عمران مسکین را که تا — باز گوید اختلاط جفت را

که زن عمران به عمران در خزید — تا که شد استارهٔ موسی پدید

هر پیمبر که در آید در رحم — نجم او بر چرخ گردد منتجم