مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۵۹ - عقول خلق متفاوتست در اصل فطرت و نزد معتزله متساویست تفاوت عقول از تحصیل علم است

اختلاف عقلها در اصل بود — بر وفاق سُنیان باید شنود

بر خلاف قول اهل اعتزال — که عقول از اصل دارند اعتدال

تجربه و تعلیم بیش و کم کند — تا یکی را از یکی اعلم کند

باطلست این زانک رای کودکی — که ندارد تجربه در مسلکی

بر دمید اندیشه‌ای زان طفل خرد — پیر با صد تجربه بویی نبرد

خود فزون آن بِهْ کِه آن از فطرتست — تا ز افزونی که جهد و فکرتست

تو بگو دادهٔ خدا بهتر بود — یاکه لنگی راهوارانه رود