مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۶۱ - بیمار شدن فرعون هم به وهم از تعظیم خلقان

سجدهٔ خلق از زن و از طفل و مرد — زد دل فرعون را رنجور کرد

گفتن هریک خداوند و ملک — آنچنان کردش ز وهمی منهتک

که به دعوی الهی شد دلیر — اژدها گشت و نمی‌شد هیچ سیر

عقل جزوی آفتش وهمست و ظن — زانک در ظلمات شد او را وطن

بر زمین گر نیم گز راهی بود — آدمی بی وهم آمن می‌رود

بر سر دیوار عالی گر روی — گر دو گز عرضش بود کژ می‌شوی

بلک می‌افتی ز لرزهٔ دل به وهم — ترس وهمی را نکو بنگر بفهم