مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۸۹ - نمودن مثال هفت شمع سوی ساحل

هفت شمع از دور دیدم ناگهان — اندر آن ساحل شتابیدم بدان

نور شعلهٔ هر یکی شمعی از آن — بر شده خوش تا عنان آسمان

خیره گشتم خیرگی هم خیره گشت — موج حیرت عقل را از سر گذشت

این چگونه شمعها افروخته‌ست — کین دو دیدهٔ خلق ازینها دوخته‌ست

خلق جویانِ چراغی گشته بود — پیش آن شمعی که بر مَه می‌فزود

چشم‌بندی بُد عجب بر دیده‌ها — بندشان می‌کرد یهدی من یشا