مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۱۹۱ - ملامت کردن اهل مسجد مهمان عاشق را از شب خفتن در آنجا و تهدید کردن مرورا

قوم گفتندش که هین اینجا مخسپ — تا نکوبد جانستانت همچو کسپ

که غریبی و نمی‌دانی ز حال — کاندرین جا هر که خفت آمد زوال

اتفاقی نیست این ما بارها — دیده‌ایم و جمله اصحاب نهی

هر که آن مسجد شبی مسکن شدش — نیم‌شب مرگ هلاهل آمدش

از یکی ما تابه صد این دیده‌ایم — نه به تقلید از کسی بشنیده‌ایم

گفت الدین نصیحه آن رسول — آن نصیحت در لغت ضد غلول

این نصیحت راستی در دوستی — در غلولی خاین و سگ‌پوستی

بی خیانت این نصیحت از وداد — می‌نماییمت مگرد از عقل و داد