مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۴ - سؤال کردن از عیسی علیه‌السلام کی در وجود از همهٔ صعبها صعب‌تر چیست

گفت عیسی را یکی هشیار سر — چیست در هستی ز جمله صعب‌تر

گفتش ای جان صعب‌تر خشم خدا — که از آن دوزخ همی لرزد چو ما

گفت ازین خشم خدا چبود امان — گفت ترک خشم خویش اندر زمان

پس عوان که معدن این خشم گشت — خشم زشتش از سبع هم در گذشت

چه امیدستش به رحمت جز مگر — باز گردد زان صفت آن بی‌هنر

گرچه عالم را ازیشان چاره نیست — این سخن اندر ضلال افکندنیست

چاره نبود هم جهان را از چمین — لیک نبود آن چمین ماء معین