مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۱۰ - مثال دنیا چون گولخن و تقوی چون حمام

شهوت دنیا مثال گلخنست — که ازو حمام تقوی روشنست

لیک قسم متقی زین تون صفاست — زانک در گرمابه است و در نقاست

اغنیا مانندهٔ سرگین‌کشان — بهر آتش کردن گرمابه‌بان

اندریشان حرص بنهاده خدا — تا بود گرمابه گرم و با نوا

ترک این تون گوی و در گرمابه ران — ترک تون را عین آن گرمابه دان

هر که در تونست او چون خادمست — مر ورا که صابرست و حازمست

هر که در حمام شد سیمای او — هست پیدا بر رخ زیبای او

تونیان را نیز سیما آشکار — از لباس و از دخان و از غبار

ور نبینی روش بویش را بگیر — بو عصا آمد برای هر ضریر

ور نداری بو در آرش در سخن — از حدیث نو بدان راز کهن

پس بگوید تونیی صاحب ذهب — بیست سله چرک بردم تا به شب

حرص تو چون آتشست اندر جهان — باز کرده هر زبانه صد دهان

پیش عقل این زر چو سرگین ناخوشست — گرچه چون سرگین فروغ آتشست

آفتابی که دم از آتش زند — چرک تر را لایق آتش کند

آفتاب آن سنگ را هم کرد زر — تا بتون حرص افتد صد شرر

آنک گوید مال گرد آورده‌ام — چیست یعنی چرک چندین برده‌ام

این سخن گرچه که رسوایی‌فزاست — در میان تونیان زین فخرهاست

که تو شش سله کشیدی تا به شب — من کشیدم بیست سله بی کرب

آنک در تون زاد و پاکی را ندید — بوی مشک آرد برو رنجی پدید