مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۲۴ - بازگردانیدن سلیمان علیه‌السلام رسولان بلقیس را به آن هدیه‌ها کی آورده بودند سوی بلقیس و دعوت کردن بلقیس را به ایمان و ترک آفتاب‌پرستی

باز گردید ای رسولان خجل — زر شما را دل به من آرید دل

این زر من بر سر آن زر نهید — کوری تن فرج استر را دهید

فرج استر لایق حلقهٔ زرست — زر عاشق روی زرد اصفرست

که نظرگاه خداوندست آن — کز نظرانداز خورشیدست کان

کو نظرگاه شعاع آفتاب — کو نظرگاه خداوند لباب

از گرفت من ز جان اسپر کنید — گرچه اکنون هم گرفتار منید

مرغ فتنه دانه بر بامست او — پر گشاده بستهٔ دامست او

چون به دانه داد او دل را به جان — ناگرفته مر ورا بگرفته دان

آن نظرها که به دانه می‌کند — آن گره دان کو به پا برمی‌زند

دانه گوید گر تو می‌دزدی نظر — من همی دزدم ز تو صبر و مقر

چون کشیدت آن نظر اندر پیم — پس بدانی کز تو من غافل نیم