مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۸۰ - بیان سبب فصاحت و بسیارگویی آن فضول به خدمت رسول علیه‌السلام

پرتو مستی بی‌حد نبی — چون بزد هم مست و خوش گشت آن غبی

لاجرم بسیارگو شد از نشاط — مست ادب بگذاشت آمد در خباط

نه همه جا بی‌خودی شر می‌کند — بی‌ادب را میْ چنان‌تر می‌کند

گر بود عاقل نکو فر می‌شود — ور بود بدخوی بَتّر می‌شود

لیک اغلب چون بدند و ناپسند — بر همه می را محرم کرده‌اند