مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۸۴ - سر خواندن وضو کننده اوراد وضو را

در وضو هر عضو را وردی جدا — آمدست اندر خبر بهر دعا

چونک استنشاق بینی می‌کنی — بوی جنت خواه از رب غنی

تا ترا آن بو کشد سوی جنان — بوی گل باشد دلیل گلبنان

چونک استنجا کنی ورد و سخن — این بود یا رب تو زینم پاک کن

دست من اینجا رسید این را بشست — دستم اندر شستن جانست سست

ای ز تو کس گشته جان ناکسان — دست فضل تست در جانها رسان

حد من این بود کردم من لئیم — زان سوی حد را نقی کن ای کریم

از حدث شستم خدایا پوست را — از حوادث تو بشو این دوست را