مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۹۵ - بیان آنک در توبه بازست

هین مکن زین پس فراگیر احتراز — که ز بخشایش در توبه‌ست باز

توبه را از جانب مغرب دری — باز باشد تا قیامت بر وری

تا ز مغرب بر زند سر آفتاب — باز باشد آن در از وی رو متاب

هست جنت را ز رحمت هشت در — یک در توبه‌ست زان هشت ای پسر

آن همه گه باز باشد گه فراز — وآن در توبه نباشد جز که باز

هین غنیمت دار در بازست زود — رخت آنجا کش به کوری حسود