مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۶۳ - رسیدن خرگوش به شیر

شیر اندر آتش و در خشم و شور — دید کان خرگوش می‌آید ز دور

می‌دود بی‌دهشت و گستاخ او — خشمگین و تند و تیز و تُرش‌رو

کز شکسته آمدن تُهمت بود — وز دلیری دفع هر ریبت بود

چون رسید او پیشتر نزدیکِ صف — بانگ بر زد شیر، های ای ناخلف

من که پیلان را ز هم بدریده‌ام — من که گوش شیر نر مالیده‌ام

نیم خرگوشی که باشد که چنین — امر ما را افکند او بر زمین

تَرکِ خواب غفلت خرگوش کن — غُرّهٔ این شیر ای خَر گوش کن