مثنوی معنوی › دفتر چهارم › بخش ۹۷ - شرح کردن موسی علیه‌السلام آن چهار فضیلت را جهت پای مزد ایمان فرعون

گفت موسی که اولین آن چهار — صحتی باشد تنت را پایدار

این علل‌هایی که در طب گفته‌اند — دور باشد از تنت ای ارجمند

ثانیا باشد ترا عمر دراز — که اجل دارد ز عمرت احتراز

وین نباشد بعد عمر مستوی — که بناکام از جهان بیرون روی

بلک خواهان اجل چون طفل شیر — نه ز رنجی که ترا دارد اسیر

مرگ‌جو باشی ولی نه از عجز رنج — بلک بینی در خراب خانه گنج

پس به دست خویش گیری تیشه‌ای — می‌زنی بر خانه بی‌اندیشه‌ای

که حجاب گنج بینی خانه را — مانع صد خرمن این یک دانه را

پس در آتش افکنی این دانه را — پیش گیری پیشهٔ مردانه را

ای به یک برگی ز باغی مانده — هم‌چو کرمی برگش از رز رانده

چون کرم این کرم را بیدار کرد — اژدهای جهل را این کرم خورد

کرم کرمی شد پر از میوه و درخت — این چنین تبدیل گردد نیکبخت