مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق

چون دل آن آب زینها خالیست — عکس روها از برون در آب جست

پس ترا باطن مصفا ناشده — خانه پر از دیو و نسناس و دده

ای خری ز استیزه مانده در خری — کی ز ارواح مسیحی بو بری

کی شناسی گر خیالی سر کند — کز کدامین مکمنی سر بر کند

چون خیالی می‌شود در زهد تن — تا خیالات از درونه روفتن