مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۱۲۲ - در بیان فضیلت احتما و جوع

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

جوع خود سلطان داروهاست هین — جوع در جان نه چنین خوارش مبین

جمله ناخوش از مجاعت خوش شدست — جمله خوشها بی‌مجاعتها ردست