مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۱۴۱ - فرمودن شاه به ایاز بار دگر کی شرح چارق و پوستین آشکارا بگو تا خواجه‌تاشانت از آن اشارت پند گیرد کی الدین النصیحة و موعظه یابند

سر چارق را بیان کن ای ایاز — پیش چارق چیستت چندین نیاز

تا بنوشد سنقر و بک یا رقت — سر سر پوستین و چارقت

ای ایاز از تو غلامی نور یافت — نورت از پستی سوی گردون شتافت

حسرت آزادگان شد بندگی — بندگی را چون تو دادی زندگی

مؤمن آن باشد که اندر جزر و مد — کافر از ایمان او حسرت خورد