مثنوی معنوی › دفتر ششم › بخش ۱ - تمامت کتاب الموطد الکریم (3/3)

صدرشان در وقت دعوی هم‌چو شرق — صبرشان در وقت تقوی هم‌چو برق

عالمی اندر هنرها خودنما — هم‌چو عالم بی‌وفا وقت وفا

وقت خودبینی نگنجد در جهان — در گلو و معده گم گشته چو نان

این همه اوصافشان نیکو شود — بد نماند چونک نیکوجو شود

گر منی گنده بود هم‌چون منی — چون به جان پیوست یابد روشنی

هر جمادی که کند رو در نبات — از درخت بخت او روید حیات

هر نباتی کان به جان رو آورد — خضروار از چشمهٔ حیوان خورد

باز جان چون رو سوی جانان نهد — رخت را در عمر بی‌پایان نهد