مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۹۴ - وداع کردن طوطی خواجه را و پریدن

یک دو پندش داد طوطی، بی‌نفاق — بعد از آن گفتش: "سلامٌ، الفِراق!"

خواجه گفتش: "فی امان الله، برو — مَر مَرا اکنون نمودی راه نو"

خواجه با خود گفت کاین پند منست — راه او گیرم که این ره، روشنست

جان من کمتر ز طوطی کی بوَد‌؟ — جان چنین باید که نیکوپی بود